Nurkowanie, Wyprawy, Pasja, Podróże, Przygoda => ALPHA DIVERS

Teōtīhuacān to w nahuatl miejsce narodzenia się bogów. Nazwę tą miasto otrzymało od Azteków, pierwszych odkrywców zapomnianych ruin na wiele stuleci po swym upadku. Nawiązuje ona do legendy o początku Piątej Ery – to właśnie tutaj zebrali się bogowie aby uruchomić Słońce i Księżyc po upadku poprzedniego świata. Niegdyś promieniowało kulturą i władzą na cały obszar Mezoameryki, mimo to po do dziś nie wiemy jaki lud je zbudował i zamieszkiwał ani jakim językiem mówił…

Legendarne Tollan – dawna, mityczna stolica Tolteków czy zaledwie jedno z ich miast? Toltekowie stali się potęgą Mezoameryki po upadku Teōtīhuacān, potęga ta po upadku stała się legendą dla wschodzącego imperium Azteków i niedoścignionym wzorem kultury, cywilizacji i wiedzy. Tych zaś nauczył Tolteków białoskóry i brodaty Topilzin Ce Acatl Quetzalcoatl – wódz, który stał się bogiem Quetzalcoatlem, a potem musiał odejść by pojawić się jako Kukulkan w legendach Majów na Jukatanie…

Cziczimecki książę i aztecka księżniczka – romans skazany na klęskę przez przebiegłego ojca. Po finale jak z Romea i Julii, bogowie zamienili kochanków w góry, a te trysnęły ogniem. Dziś to jedne z najwyższych gór Meksyku. Wściekły Popocateptl, który raz po raz mścił się na Aztekach jest aktywny do dziś.
Przełęcz Corteza… siodło pomiędzy wulkanami – to tędy kilkakrotnie maszerowały wojska, które ostatecznie przyniosły zagładę indiańskiej Mezoameryce…

Niegdyś druga co do wielkości piramida świata i największa piramida Mezoameryki, a zarazem najpotężniejszy ośrodek kultu Quetzalcoatla (tędy właśnie Topilzin Ce Acatl Quetzalcoatl odchodził z Tollan na wschód). Dziś smętny kopiec ziemi przygnieciony trzecią już chrześcijańską świątynią – smutny symbol konkwisty i zmierzchu dawnych cywilizacji…

Rajd przez Sierra Madre – porywające pasmo górskie, pełne krętych serpentyn i potężnych, drzewiastych kaktusów. Szalona jazda pośród pięknych widoków, poprzez drogi pełne wlokących się koło za kołem, przeciążonych do granic możliwości ciężarówek i zwierząt swobodnie trawersujących jezdnię rozpaloną przez meksykańskie słońce.

Pobudowana na ściętym szczycie wzgórza, niedostępna kolebka Zapoteków lśni pośród największych znanych pereł archeologii. Półtorej tysiąclecia na złe i dobre służyła swoim twórcom, lecz dziś nie znamy nawet jej oryginalnej nazwy. Tajemnicze płaskorzeźby „tancerzy” i splądrowane grobowce – ruiny pełne są cieni…

Jest potężne, niewyobrażalnie wręcz rozrośnięte, a według zapoteckich legend zasadzone zostało zaledwie 1400 lat temu. James Cameron mógł spokojnie właśnie w tym miejscu szukać natchnienia dla swojego „Avatara”. Drzewo budzi zachwyt ale również i żal. Czy tak mogłaby dziś wyglądać Ziemia gdybyśmy tak zaborczo i bezmyślnie nie ingerowali w Naturę?

Dziewiczy zwrotnikowy las deszczowy, pełen życia na wszystkich piętrach i we wszelkich odmianach. Ruiny dawnej prowincji Ba’ak skryte pośród korzeni drzew oraz wspaniałe wodospady, a pośród nich Lakam Ha – wodospad od którego wzięła swą nazwę stolica dawnego państwa zwana dzisiaj Palenque.

Jedno z najsłynniejszych miast Majów, bynajmniej nie na skutek dawnej potęgi militarnej, a z powodu unikalnej architektury i widocznego tu na prawie każdym kroku wykorzystania astronomicznych osiągnięć dawnej cywilizacji. To stąd pochodzi płyta nagrobna króla Pakala Wielkiego, która wzbudziła niegdyś sensację kiedy łowca takowych odnalazł na niej wojownika kierującego pojazdem napędzanym silnikiem rakietowym… Z pewością jest tu ciekawie.

Bardzo klimatyczny kompleks ruin, skrytych w jukatańskim lesie zwrotnikowym słynie przede wszystkim z masek Kinich Ahau’a – majańskiego boga słońca.

Park Narodowy Sian Ka’an to olbrzymi rezerwat biosfery na wybrzeżu Morza Karaibskiego i siedlisko licznych gatunków ptaków. Urzekający zarówno w dzień jak i w nocy, przyciąga czarem rajskich plaż.

Aktun Ha (w maaya – Wodna Jaskinia), to wykute w wapieniu słodkowodne akwarium z licznymi, znajomymi nam gatunkami rybek, oraz żółwiami czerwonolicymi. Po obu stronach cenoty, na głębokości 5m otwierają się wejścia do jaskiń, z których część upstream posiada odcinek kawernowy, będąc często obierana jako miejsce pierwszych nurkowań w Cenotach. Haloklina leży tu na 21m. Oba systemy mają łącznie 2867 m długości

Temple of Doom to ponad pół kilometra imponująco wyrzeźbionych przez naturę korytarzy, w tym najpiękniejszy – Pasaż Madonny. Wejście do systemu Calavera wymaga skoku w sprzęcie z około 3 metrów. Liczne, wyraźnie widoczne skamieliny jeżowców i korali dobrze unaoczniają fakt, że cały obecny Półwysep Jukatan to niegdysiejsza jedna wielka rafa koralowa. Haloklina leży tu na kilkunastu metrach. Najgłębsze miejsce ma 24,1 m.

Sac Aktun (w maaya – Biała Jaskinia) to obecnie drugi pod względem długości system zalanych jaskiń na Jukatanie i jeden z najpiękniej udekorowanych. Obecnie znane jest 180445 m korytarzy, a najgłębsze miejsce ma 71,6 m. W systemie znanych jest 135 cenot, z których najsłynniejsza – Grand Cenote, jest zarazem jednym z najbardziej atrakcyjnych miejsc dla snorklerów i nurków kawernowych.

Chunyaxche odkryte zostało przez przypadek w trakcie budowy drogi Cancun – Chetumal, niestety droga przejechała przez sam środek ruin. Pozostała najwyższa na wschodnim wybrzeżu piramida i kilka mniejszych świątyń porozrzucanych wśród drzew, Niesamowite miejsce…

Otoczone obronnym murem, satelickie miasto Chichen-Itza ze wspaniałym kasztelem i monumentalną piramidą z odrestaurowanym mrocznym ołtarzem Chaaca. Absolutnie obowiązkowa pozycja na Jukatanie.

Absolutny klasyk i perła pośród archeologicznych stanowisk w skali świata i Mezoameryki. Mieszanka mayańskiej (Itza) i tolteckiej architektury, ze starą częścią poprzedniego miasta Uc Abnal zbudowanego w stylu Puuc. Słynna Piramida Kukulkana przyciągająca tysiące łowców wrażeń w okresie wiosennych i jesiennych equinoxów. Święta Cenota niegdyś pełna kości i ofiarnych skarbów oraz największe boisko do peloty w całej Mezoameryce.

Słynny Łuk Labny uwieczniony został już na rycinach Fredericka Catherwooda, który wraz z Johnem Lloydem Stephensem niegdyś odwiedził to miejsce, w trakcie epickiej wyprawy na Jukatan. Labna to również dwupiętrowy pałac, jeden z najdłuższych zachowanych budynków w całym rejonie Puuc, oraz imponująca sacbe.

Wzgórza Puuc to obszar z utrudnionym dostępem do wody. Jej lustro znajduje się znacznie głębiej stąd brak tu Cenot. Majowie radzili sobie budując potężne, wykuwane w skale cysterny – chultun z „lejkiem” na powierzchni. Sporo wspaniale zachowanych podobizn Chaaca.

Zayi – jak zanotowali John Lloyd Stephens i Frederick Catherwood. Sayil słynie dziś przede wszystkim ze wspaniałego, trzypiętrowego pałacu – jednego z najpiękniejszych klejnotów architektury Puuc. W okresie świetności dominowało okoliczne miejscowości jak Sodzil, Xcavil de Yaxche czy Xkanabi, a pierwsze centrum istniało tu już na początku okresu klasycznego, utrzymując kontakty nawet z odległym Teōtīhuacān.

Kabaah (nazwa oryginalna) lub Kabahaucan to drugie co do wielkości po Uxmal, miasto w rejonie Puuc. Niesamowity Pałac Masek, zwany też Codz Poop, miażdży setkami groźnych podobizn Chaaca, a sacbe łącząca je z metropolią, przy 18 km długości ma aż 5m szerokości.

Dawna hegemonia północy Jukatanu pod rządami Xiu i największa perła architektury Puuc. Uxmal (Óoxmáal) to miejsce pełne monumentalnych budowli, imponujących nie tylko rozmiarami ale i bogatą symboliką. Miejsce legend i tajemnic.

Około trzydziestu piramid rozrzuconych na prywatnych terenach – wykopaliska i restauracja objęły więc tylko niewielką część, położoną tuż przy drodze na trasie z Uxmal do Edzny. Jukatan i Mezoameryka pełne są jeszcze takich stanowisk…

Edzná – Dom Itzów, preklasyczny jeszcze ośrodek pełen unikalnych budowli.

Wybudowany w 1994 roku, niegdyś najdłuższy w Ameryce Łacińskiej – Zacatal Bridge to 3861 metrowy most łączący Isla del Carmen z Półwyspem Atasta.

Cywilizacja Olmeków uznawana jest powszechnie za protokulturę Mezoameryki. Pamięć po Olmekach przetrwała w kamiennych posągach niewiadomego przeznaczenia – niepokojących artefaktach dawno wymarłej cywilizacji, imponujących mozaikach i kamiennych grobowcach, które zachowały się pod ziemią. Dumne niegdyś piramidy coraz trudniej po tysiącach lat odróżnić od zwykłych wzgórz.

Pokręcone górskie serpentyny i droga ukryta wśród chmur. Liczne osuwiska po opadach atmoferycznych, oraz duży ruch ciagnących w żałobnym tempie ciężarówek nie ułatwiają podróży jednak krajobrazy i wrażenia nadają jej sens.

NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
NIE BĘDĘ WIĘCEJ TANKOWAŁ NA BP!
100 tysięcy razy…

Jeden z najbardziej niesamowitych stylów architektonicznych Mezoameryki, oprócz El Tajin znanych wyłącznie z Yohualichan. Pełne wąskich uliczek pośród licznych piramid miasto, zbudowane zostało na ściętym szczycie wzgórza przez… nie wiadomo kogo. Jego początki sięgają wstecz ponad dwa i pół tysiąca lat jednak przez białych odkryte zostało przypadkiem, dopiero w 1785 roku. Piramida Nisz należy do najmocniej zapadających w pamięć budynków Mezoameryki.

Dziś znany dzięki Totonakom – Voladores, taniec deszczu, wywodzi się prawdopodobnie od innych indiańskich kultur. Tancerze wspinają się na 30 metrowy słup, a następnie zaczynają go obracać w takt muzyki, opuszczając się na linach przywiązani za nogi głową w dół.

Tajemnicze miasto zawdzięcza prawdopodobnie swój prapoczątek mayańskim osadnikom, nazwanym Olmekami-Xicalanca choć od prawdziwych Olmeków dzieliło ich dobre osiem stuleci. Cacaxtla słynie z najbardziej niesamowitych w Mezoameryce malowideł ściennych, odkrytych dopiero w latach 80′ ubiegłego stulecia. Imponujący „Battle Mural” przedstawia bitwę wojowników „Zakonu Orła” i „Zakonu Jaguara”, wielke wrażenie robią też zbiory tutejszego muzeum.

Zbudowane na szycie wygasłego wulkanu Xochitecatl to preklasyczny ośrodek kultu w centrum doliny Puebla-Tlaxcala. Miasto opustoszało po wubuchu wulkanu Popocatepetl w drugim stuleciu naszej ery, jednak jako ośrodek kultu przez okoliczną ludność jest wykorzystywane do dziś.

Meksyk, wielu osobom kojarzy się z chaosem, mocno przejaskrawianym w filmach Roberta Rodrigueza. Strzelające gitary i latające noże to tylko jedna strona medalu – Meksyk to kraj wielkich możliwości, wspaniałych krajobrazów i skarbów natury ale również i społecznych kontrastów, sięgających jeszcze czasów hiszpańskiej konkwisty. W odniesieniu do meksykańskich dróg powiedzenie „Ale Meksyk!” sprawdza się wyjątkowo, przypominając nieraz najczerwieńsze lata Polski Ludowej…